Hoe reageer je als kind op de zelfmoordpoging van je moeder? Je schrijft een lijstje voor haar met alles wat mooi is in de wereld: 1. IJsjes, 2. Watergevechten, 3. Langer opblijven dan normaal en tv kijken. Intuïtief gaat het om de vele kleine dingen die het leven de moeite waard maken. Maar zal de moeder het lijstje ook echt lezen? En wat gebeurt er als je moet beseffen dat een depressie toch niet zomaar verdwijnt? Naarmate het kind ouder wordt, wordt de lijst steeds langer: 4997. Uiteindelijk is het kind volwassen, studeert, wordt verliefd, maakt nog een zelfmoordpoging van de moeder mee – en de lijst nadert het miljoen: 999.998. Ongepaste liedjes op emotionele momenten. "Al het mooie" in de wereld – is dat überhaupt te bevatten? Duncan Macmillan heeft een levensbevestigende monoloog geschreven over een doodserieus onderwerp. Door het publiek te betrekken bij de zoektocht naar alles wat prachtige momenten kan betekenen, creëert Macmillan – zonder enige sentimentaliteit – ruimte voor misschien wel het mooiste wat er is: gedeeld geluk.